2005 Alweer 21 jaar geleden veranderde niet alleen mijn leven, maar ook dat van ons gezin met twee kindjes: de oudste was 3 jaar en de jongste een half jaar. Na mijn zwangerschapsverlof was ik weer begonnen met werken, wat ik met veel plezier deed. Ik zat ik een soort flow, waarin het leek alsof […]
In èèn van mijn eerste blogs Hersenletsel en vriendschap begon ik met de volgende tekst: Ik ben er inmiddels wel achter gekomen dat vriendschap heel beperkt kan zijn. Je kunt je soms zo vergissen in mensen. Ook heb ik gemerkt dat ik voorzichtig ben geworden met het labelen van mensen als “vriend”. Want als je onverwachts […]
Ik ben bijna een volwassen NAH’er (niet-aangeboren hersenletsel) als gevolg van een verkeersongeluk 21 jaar geleden. Er mag van mij verwacht worden dat ik verstandig met mijn situatie omga. Ik zou moeten weten wat goed voor mij is en wat niet, wanneer ik op de rem moet trappen en ik goed voor mezelf zou moeten […]
Wanneer je hersenletsel hebt gekregen, ligt het voor de hand om te blijven hangen in alles wat in negatieve zin is veranderd. Het is ook een enorme klap die je moet verwerken, inclusief alle veranderingen die je een plek moet geven in je leven. En ja, daar horen ook je beperkingen bij. En nee, dit […]
Een ervaringsverhaal over liefde, verlies en het vinden van een nieuw evenwicht in een relatie waarin NAH een streep trok. Er kwam een tijd voor en na het ongeluk.
Toen ik dacht alles wel zo’n beetje te weten over NAH en wat er allemaal bij komt kijken, kwam er tóch nog iets onverwachts om de hoek kijken: het post-NAH effect. Die had ik even niet aan zien komen. Wanneer je denkt dat je alles wel verwerkt hebt en je je hebt aangepast, kunnen jaren […]
In juni 2024 heb ik een groepje dames met verschillende soorten hersenletsel bij elkaar weten te krijgen. Na zelf bijna 20 jaar hersenletsel te hebben, vond ik het tijd om fysiek mensen bij elkaar te brengen, het liefst zo dicht mogelijk bij huis. Ik koos ervoor om het groepje klein te houden vanwege de prikkelgevoeligheid […]
Ik blijf me verbazen dat er nog heel wat mensen met hersenletsel zijn die niets van het bestaan van ambulante begeleiding afweten, laat staan hoe of waar je zo iemand vindt. Ik hoor vaak verhalen over een moeilijke tijd die mensen door proberen te komen en telkens weer tegen zaken aan blijven lopen waar ze […]
Er lopen inmiddels twee groepjes “Ladies with brains”, één online en één in fysieke vorm en ik moet eerlijk zeggen: ik word er heel erg blij van en ben trots op mezelf dit te hebben opgestart. Het blij zijn of ergens van kunnen genieten is voor veel mensen in mijn situatie iets waar niet vaak […]
Ons jongste kind kent mij niet anders dan hoe ik ben, dus mét NAH. Voor ons oudste kind geldt in principe hetzelfde, hoewel zij nog wel een herinnering heeft aan wat er allemaal gebeurde toen zij door de politie uit huis werd gehaald.